Berichten met de tag ‘meisjes’
elders
voor L.
elders begint waar ik eindig. dat wil zeggen
waar jij begint. of andersom: ik begin bij jouw
einde – elders een schaafwond tussen ons in.
elders is een belegen meisje met verlegen haar
en hoe zij zich in slaap huilt: vijf vingers om
de holte van haar buik, twee vingers daar.
elders is een huis aan het einde van regen,
maar ook het volgende, het daaropvolgende
en wie in huizen wacht. elders is de ander,
als in: anders alleen, misschien.
notitie
je denkt aan dode mensen, leest hun brieven,
volgt de letters met je vinger. vreemd en sierlijk;
de kalligrafie van de dood.
als meisjes van nu straks sterven
ondertekenen zij hun laatste kaart
met 
-tjes op de i en xxx-jes.
zwaai je haar uit alsof ze op vakantie gaat,
op weg is? grap je: ‘we gaan op reis meis,
maar wat nemen we mee?’
en vind je later wat zij achterlaat?
kaarten in haar tas, toegestane roodstand,
schaamstreep op matras.
‘ze hield van tulpen, schelpenspiegels, de liefde,
en bezoek. ze leed aan ludduvuddu,
leggings en lymfeklierkanker.’
het is genoteerd.
Hooi, zegt ze (Martijn Benders)
Gegijzeld door de muziek
slaat je stem als een grammofoonplaat over
omdat je hoofd spijbelt met dat meisje
drink je al uren uit hetzelfde glas.
Je wou dat je een ander was,
King Kong of Jezus, iets met een borstkas,
iets dat zou drijven als het zo verstijfde
ontvoerd door de hooimuziek van de taal.
De bijen doen het ook.
Ze beroven de bloembanken
ontsnappen in hun gestreepte pakken
achtervolgd door de tralies
van het sluitende gras.
En, ergens ver weg
steekt de grammofoonwesp
zijn angel in je knast en strompelt
de liefde op modderig groene laarzen
het cafe binnen.
