Berichten met de tag ‘seks’
stilleven met pielemoos
gestaag valt je borst in. zo lig je
steeds vaker naast een oude vrouw:
borstvrij, daarover dus geen zorgen.
op sommige dagen dek je haar
loze holtes met een handpalm af,
smokkelt met de bolling en streelt
een herinnering wakker.
maar wat verder slaapt, het slaapt:
pielemoos rust op een bedje van stro
tussen je benen. je dekt hem
teder toe.
dit is wat je droomt: schapen jagen
de wolken op. en dat niemand
weet waarom, ook jij niet.
ik zag een heldere hemel, die niet in tijd maar in ruimte van dag naar nacht overging
salaamoe3leikoem mijn broeders en zusters,
vannacht heb ik gedroomd dat ik Jezus was (mijn haat voor België
was de drijfveer; dan maar op achterbakse wijze de nazi’s steunen),
een homo in waxcoat met purperen haren, onzichtbaar, maar ik kan
een beschrijving geven; een stralende verschijning met tube Velpon,
een gesluierde ruimte die op stokken door de woestijn wordt vervoerd.
ik droomde van hoe nietig ik me voelde (kunt u alstubeliefd uw goede
gedachten naar mij sturen? ik heb dit zo nodig), weetjewel, een man
van achter in de 40, in de houdgreep genomen door dromen over liefde.
mijn kinderverlangen in een vederlichte boomhut; af en toe sliep ik
met een meisje en als ik niet te veel had gedronken, neukten we.
dromen is vooral geen kou hebben (in the cold winter, in de koude winter,
underneath the stars, onder de sterren), dolfijnen die met bloemetjes
pistole sgiete en zorgen dat de kunstpik in haar kontje verankerd blijft.
misschien had ik het niet moeten doen, maar vanmorgen word ik wakker
als haar, bind m’n handen vast en laat me rillen.
(hierna veranderde de sterren in vogels het was erg mooi)
power broker super vixen fashionista manga artist
iii
head spinning like tumbleweed, she woke
with Nazca lines across her back; intricate
pathways raked by the tails of minor
stars falling from lowered ceilings.
pain is derived from the loss of hope,
like the sharp thrill of broken glass
colonizing the genital tract, buddies taking
turns behind a white picket fence, the sticky
smell she knows from overheated dorm rooms
and the knowledge she can be who she wants to be:
power broker super vixen fashionista manga artist
or, perhaps, sitting up by herself, without cushions.
ii
a star team can be a girl’s first major heartbreak:
it’s not that she couldn’t handle the ego bruise (post
puberty fat look, heels propped up on the chairs’ legs
to reduce thigh spread) or the bouts of dry-heaving
in overheated dorm rooms.
after all, she can be who she wants to be: power broker
super vixen fashionista manga artist or back to her
old lolling ways – watching tumbleweeds with eyes
seemingly enlarged by context.
and yes, he did sign a piece of paper backwards, lick it
and stick it to her chest, arranged her raking limbs
like Nazca lines, eventually letting her hold her
legs up while he fucked her.
i.
when she was eight, this was her happy place:
white picket fence,
dog lolling on the mezzanine,
tumbleweed raking the sky.
something religious
a lot of it was just teenage bravado:
we gave her food, she took her clothes off.
we put a cable to her mouth, she bled
from every hole like it was something religious.
still, people have to be quiet until they are.
see paragraph 12: you have to make adjustments
to your perceptions – i’ve been stealing my mum’s
lately and they are so warm and comfy to cart around.
we gave her food and she bled, to put it kindly,
flawed. it was something religious; the diversity
of holes made playing unforgettable when firing
flat-shooting loads at typical defensive instances.
when Tallulah was put down, a truculent storm
raged for hours. a lot of it was just teenage bravado:
like pashmina-type wraps, the cover of moral certainty
comes in many flavors, you make adjustments
via a drip, but there doesn’t appear to be a point
of impact. it was something religious: we all know
what happened, but answers can not substitute
for that encounter – it’s basically a feel good thing.
zonlicht, over wat je niet kent
i.
er is eens iets misgegaan. ik gebruik slechts één woord
om dit te beschrijven en kies voor haar
die verdween, niet door te verwensen,
maar door te wachten
op een trein, omdat ik een engel probeerde te boetseren
uit meisjeszweet, meer of minder woorden gebruikte
of overgevoelig was voor vrouwenstemmen
doet niet ter zake. ieder woord wordt uiteindelijk illusie,
een God om in gepaste richting tot te bidden; achterwerk
omhoog, omdat ik moeilijk kan zitten.
ii.
in bed kruipen en de verduisteringsgordijnen sluiten,
een klein dorp, een hotel, uitzicht op zee, het interesseert haar niet.
ik heb geprobeerd haar te verleiden, met rust te laten,
aan te dringen, achterwerk omhoog – vijf keer per dag
in comateuze toestand praten, achteraf
helpen met meisjeszweet, omdat zij zich schaamt
met stofzuigen – langer dan een paar minuten houdt ze het niet vol
omdat ze moeilijk kan staan,
zoog ik.
iii.
we waren zogende ouders die het beste met de kids voorhadden,
maar langzaam sloop er een verlammend en ontwrichtend proces in:
de vreesachtige behoefte zich aan te passen, over misfortuin te jammeren
met bejaarden, hoempapa muziek en gepaneerde schnitzels.
toen alles nog te overzien was, samen te vatten in verhalen van één
of duizend woorden, deed de verleiding van meisjeszweet niet ter zake:
ik boetseerde een engel in comateuze toestand en liet haar met rust
totdat haar naam een illusie was waarop ik moeilijk zittend zoog.
tot voor kort waren het slechts geruchten, maar NASA toonde foto’s
van de Fendt hakselaar waarin mensen verdwijnen door te wachten
in bed, het verduisteringsgordijn gesloten en daarachter zonlicht,
over wat je niet kent – een klein dorp, een hotel, uitzicht op zee.
iv.
Engel,
opeens voelde ik dat ik nergens naar toe moest gaan,
geen trein instappen, niemand ontmoeten.
waarom wist ik niet.
het is wel jammer, want het is toch al niet zo’n vrolijk einde
en ik wou het niet zo laten aflopen:
vijf keer per dag de verduisteringsgordijnen sluiten.
moeilijk zittend in comateuze illusies verdwijnen
als zonlicht over wat je niet kent.
ik heb geprobeerd.
ik heb geprobeerd.
ps. soms danst het synchroon op cowboymuziek.
pps. soms drinkt het thee, soms zweet het meisjes.
hengstencalculator
liggend in het stro
denkt het paard aan neuken
in de wei met het houten hek – het knappen
van klaver tussen appelbomen
hoefhoog gras, een mondvol veldbloemen
en zouden er schapen hebben gestaan,
ze stonden hier.
hoe het was om geil te zijn,
het aanzwellende gonzen van bloed het licht
in golfjes over zijn flanken:
toontredende stapcorrectheid,
gemiddelde schouderligging, strak
verloop van lendenen, roze kut
handen op zijn kont.
afdampen, mooie mist onthouden
voor later, voor als hij in het stro wil liggen.
