Categorie “Flarf”

Even geen zin in reacties

me, myself and I, part 2: worry, a lot of worry

when the barrage balloons went up
I was humping my lambskin rug,
wearing Superman Underoos, Buddy
Holly style glasses and a tweed blazer.

I remember the sensation on my gums
as I chewed on my crib rail (worry, a lot
of worry), eating boogers and wrapping
a fat rubber band around my privates,

over and over until they turned purple,
so I would get a cookie from the elderly
babysitter. our neighbors had a neato
dug-out, but my parents were too busy

spraying deodorant on cows, scooting
along orange shag carpet to seedy, late
night soirees with other singles (they
turned out to be friendly, so that ended

well). still, it gives me goose bumps
that families don’t interconnect through
grooves modeled after the crevasses
of their toes, clicking like Lego bricks.

Second installment of a flarfed ‘autobiography’. Click here for part one.

Even geen zin in reacties

me, myself and I, part 1: like a nosebleed

I was born like a nosebleed in the backseat of a greyhound,
rolling down a Kibbutz in Seine-sur-Mer, Ohio – four small
farms where pronouns were used very loosely and neither
animals nor plants spoke and sang. mom was 13, dad 45,

a paleontologist, a veterinarian, a naturalist and the arrival
of a God who vanquished hundreds of lesser ones – I ached
to hold him, but he was whisked away when my mother was
given an enema to break the waters. she still says that I am

one of her nicer moms, she says it’s why she flies at night,
dazzling amateur astronomers with her heavenly bodies,
appearing out of thin air, giving birth to dwarf galaxies
like dark matter, always leaning slightly toward the light.

Even geen zin in reacties

I love your stuff

I love to teach, love to write (I’m quite helpless), but most of all
I love your stuff – your stuff is AWESOME, your stuff is a 100%
flat from being at the bottom of your bed, and it smells so good,
so liberating. I embrace the kink: it’s like those mystery-flavored

dum-dum pops or receiving a love bite from your partner. I can
pee in her and you’d never notice. mothersoup? yes, I adore that
stuff too! your stuff is so funny man, your stuff is DOPE. you just
state your love for that character (the fluent self) with freckles

and so she finds someone with freckles too – love it, love it, love
that you can Feng Shui your way to love (you, white person, you)
with a dank silver twig necklace and fancy tags. anyhoo, I love
to write, I love hugs (lol), and I love your stuff is AWESOME.

Even geen zin in reacties

bad light, public places (comic version)

Even geen zin in reacties

bad light, public places

it just may have spread slowly through the limbic system,
on a lonely road, and traveling, traveling, traveling, traveling
either/or posthumanously ostracized by austere acronyms,
including the H2O, joined at the hip (a tribal style belly dance
beyond terror and martyrdom) to the surf culture, suddenly

plugged into this massive world of women who love crafting
a corporate social media strategy for breast cancer, a discharge
from either or both your nipples, streaked with blood, but should
dry up and disappear in Jesus Mighty. if you manage to stay still
in a clock-wise direction: afterimage optical illusion animation.

meanwhile, at the GodlikeProductions Conspiracy Forum, word
is out: ‘to awaken our search for’ is either calling out to your elfin
skin or a dirty nappy – a subject as worthy of devoted veneration
as awkward sober armature sex. beyond terror and martyrdom:
bad lighting in public places increases the risk of breast cancer.

Even geen zin in reacties

gedicht en negatief van een gedicht

Licht ironisch traditioneel gedicht en daaronder het resultaat van een flarfactie met deze woorden en zinnen.

1. hoe de dichter slaapt

de dichter slaapt van links naar rechts
onder het boetekleed van de wetenschap
dat het hart uitdooft tot waar licht was
in het lichaam nog slechts schaduw is.

alsof hij onder zijn waarheid gebukt gaat
slaapt de dichter: benen sprinkhaansgewijs
gevouwen, hoofd vol rondzingend bloed,
het hart in de rol van autistisch dirigent.

onder een oude boekenlegger van schuld
omdat niets wat hij schreef voldoende beet
en omdat wat beet niet te beschrijven bleek
slaapt de dichter met schavend open wond.

en u? misschien zocht u zin en vond u niet
meer dan deze: ik droom van broze meisjes
en een ronde kinderzon. het spijt me, het
spijmehetspijtmehtspitjmehetps[[[[[[[[[[

-1. hoe de dichter slaapt

lezen zal hem wekken vriend – met het openleggen
van zijn taal verminderen oorsuizingen, ontbrandt
de kerstversiering waarin zijn tranen zijn vermengd
dus plaats dit gedicht als tip op je Hyves, je Twitter,

in haute couture op pellicule en negeer de krassen,
het bloed, de schrammen, de lobotomie uit een flesje
ongeschonden kazuifel tot soldaten de wetenschap
de wereld in spugen: ‘geheel gaaf nog is dit lichaam!’

voorop: als ze het hart vinden, knijpen ze het kapot,
de zon klein en rood voltooit het bedroeven van geest
op rondzingende roddels – yells van een kolkende kuip
en zo een belijden: je hond eet stenenrokende vlaspit.

zingen ex-meisjes met veelzeggende kruisjes achter
degelijke namen ‘lees verder, mi dispiace, non ho capito,
ma devo andare prima’? zij talmen niet het wondvocht
op te nemen: mass merchandise, uitgevoerd in broze.

Even geen zin in reacties

geef met kruisjes aan in welke mate u angst of onzekerheid ervaart

ik ken enkele mensen die door de workshop Omgaan met Angst en Onzekerheid
psychotisch zijn geworden. natuurlijk: onzekerheid is vervellend. dat geldt ook
voor mensen die eeuwenoud, maar niet dood zijn *zonder* daar welke seksuele
handeling dan ook aan te verbinden. uiteindelijk blijft de keuze dus beperkt tot:

[ ] hoe iets zijn weg zoekt door een ijsveld
[ ] 70 messteken in de hartstreek ontvangen
[ ] nooit gezien hebben dat een gierzwaluw opstijgt
[ ] uitleggen wanneer jij je toiletprobleem hebt
[ ] afscheid nemen van mijn lief, maar wel in mijn eigen tempo
[ ] Siebe, wie is Hawking? dat is zijn broer, Lodders

ik zal proberen de elementen voor je te scheiden, maar er zijn ook verbanden
die je niet kunt vatten met je loodgieterverstand. zijn beschrijving van Platonia
is een tijdsdimensie, waarvan de reikwijdte in beginsel gelijk is aan de reikwijdte
van het nieuwe depositogarantiestelsel, in dit geval dus half om half. ik herhaal:

[ ] een ijsveld uitleggen wanneer je opstijgt
[ ] mijn lief met 70 messteken nemen
[ ] nooit je toiletprobleem gezien hebben
[ ] hoe een gierzwaluw zijn weg zoekt door de hartstreek

(Verschenen in Flarf, Contrabas 2009)

Even geen zin in reacties

Flarfstrip: look to your orb for the warning

En het gedicht uit Flarf:

dit belooft een opzienbarende gebeurtenis te worden:
the Tzol’kin will be Resonant Blue Hand with a Kin of 7
en Robbie lokt aliens met het oog van Horus in zijn nek.

mijn vraag aan jou is of dit toeval en of gevoel gevoel
of iets anders is, maar dat gebeurt me niet zo vaak.
het is gewoon een schitterende gedachte die ik denk

in 3d, 4d of veel meer; een 3d-oogpunt is vernauwend
en – ik reflecteer dit in mijn eigen licht – er zijn 63+1
dimensies, dus waar komen die Annunaki vandaan?

we spreken in schemering over het door kunst gewonde
oppervlak van de aarde, de verslaving aan mals gras,
als Mark zegt dat Tim zich niet schuldig moet voelen

over Mark’s dood. Sylphs gaan deze manipulaties tegen
door chemtrails in zich op te nemen en te transformeren,
maar gek genoeg moet ik steeds huilen om zo’n bericht.

Even geen zin in reacties

gratis blauwdruk voor bovengemiddeld vrij vers

wat doe ons niet? dat kat. op kants in zonnetje – droplicht eerste
vol jaar tinctuur. open wond is voorwerp zin voorstaand, let, net
op het randje, valt dan beetje stroperig af, kletserig, tanig talend.

niet doe we; zwoel torren, dekbed met supplement. voortbestaan
onderwerp is mens is open wond op randje – let! – katwicht even
zoek licht is, taalt de nacht tanig verhaal. denken: supplement kan.

droplicht met ‘o’ van open raam, van ons. hierop voorstaan in zin
onderwerp op wondkant, evenals mens in verhaal net ons niet zo
talige nacht in. supplement: kletserig dekbed, beetje stroperig af

vallend open wond op kants zonnetje (droplicht tinctuur), kan nu
of moet, maar morgen. als in: voorwerp zin voorstaand op randje
taal in ons tanend nachtverhaal. let kant even licht zoek? dan net.

Even geen zin in reacties

Agneta

Agneta 63 aan de oever van een meer nabij het plaatsje Loftahammer is de beginstrofe,
die nogal traag en saai opent, maar dan een draai van 360° doet naar het opgewekte
coup du-ireen, want zo worden onze zusters (ze zag er niet écht dik uit en ik voelde twee
rugjes, maar ja ik zeg jij i.p.v. ik en geslachtjes kijken is niet mijn sterkste kant) gekapt.

Als woorden waar een stam in zit, wringen betekenen, ontstaan naam en betekenis.
Mijn eerste voorbeeld is een vage impressie die ik uitwerk tot steekhoudend bewijs:
Agneta 80 Regio West-Vlaanderen Land Vlaanderen Geslacht Vrouw Zoekt Man Doel Sex
liefde, zelfmoord, de toekomst, evolutie, God, de hemel, magie en veel meer in mijn boek.

Agneta 27 met haar typische glimlach (lievelingskleur: moeilijk wit) toont ons enkele
vage haardosjes in onhygiënisch laaghangende broeken opdat de slurf (een eiiiddoe
rsnede van de koker; niet alleen het opgedrongen wringend) in drie meisjes opgaat
met gespleten hoofden. Tsk, met hetzelfde gebaar kleven sigaretten aan haar vingers.

Betekenis betekent dat het voorbeeld een vage impressie is die ik uitwerk in mijn boek, lees
mijn boek voor een nog betere uitleg gaat het om diversiteit, dat iedereen anders is en niet
volmaakt; als ik stop me te verhouden tot en samenval met ik ben, begint de as van het wie
zei de gyn vanmorgen dat ik een kleine baarmoeder had? Agneta 41, de uitslag is bindend.

Leven we in gedachten van Agneta 12 (hobby: andere mensen ambeteren) en is dat te bewijzen,
dan bewijs ik dat het atoom faalt de realiteit te verklaren. Ik kan dit beredeneren, ik doe dat
in mijn boek ontstaan naam en betekenis door een specifieke methode (interne stokslagen;
daar komt het woord strontkoers vandaan) van exegese te volgen tot Zuster Agneta knikt.

Goddelijk bekrachtigde verminking is een andere waarheid dan het atoomverhaal: om ruimte
te creëren, droeg Agneta 2879-9844-6608 een zwemband (drijven is beter dan zwemmen;
ik bewijs dat in mijn boek). Hier wordt de mimesis dus tot tautologie omdat het kunstobject
zelf de werkelijkheid aan de oever van een meer nabij het plaatsje Loftahammer benadert.

Het wringt wreed. Het is zo logisch dat je er ziek van wordt. Hier heb ik plezier in: het wordt
hallucinant. En andersom, je kunt de meta-model vraag kiezen die de ander naar het logische
nivo brengt. Droef kijkende Agneta (“61, in mei had ik weer een sarcoom”) doet dan een draai
van 360° naar het opgewekte kribbeleeee, dus hehe, ge moogt liefde, zelfmoord, de toekomst,

evolutie, God, de hemel, magie en veel meer dat ik pas in mijn boek uitwerk tot steekhoudend
bewijs dat het atoom faalt de realiteit te verklaren. Niet wrijven of duwen, maar uitdrukken als in
seiner Frau nimmt er etwas Urin und den Tampon seiner Tochter wringt er aus :icon_wink, idem
Agneta 63 aan de oever van een meer observeert zakenmensen die zicht op hun voorbips bieden.

Je schrikt je een hoedje van onverwachte bewegingen die mensen maken: ze wringen nu de arm
van betekenis door hun middenkader. Al kijkend naar deze pantomime mag Agneta 27 (typische
glimlach, beste gevoel ter wereld klaarkomen) raden wat er eigenlijk wordt uitgedrukt. Een vage
impressie: meivuur in overijsse en een scheve horizon vol driftstilte. Het lijkt me een mooie dag

dat Philippe Jorissen op de merrie Agneta (moeilijk wit) is gekweekt en vernoemd met gebaren,
verklaar ik tot steekhoudend bewijs in mijn boek dat Seks, met haar Brabantse gevoel voor humor,
een dame van deze tijd is. “En dat kan van alles zijn,” aldus Yvette. “Het is zo logisch dat je er ziek
van wordt: soms zijn mensen met bril in de meerderheid, soms zonder en dan weer andersom.”

Voor een nog betere uitleg gaat het om diversiteit, dat iedereen anders is, maar ja ik zeg jij i.p.v. ik
vul bijvoorbeeld de naam van mijn man, Wilco, in: Wilco ervaren. Wat ervaren wordt, verliest aan
macht. Dat al deze vrouwen geschilderd zijn in een soort spotlight draagt daar nog eens aan bij:
de horizon loopt scheef, je ellebogen kraken ervan. Agneta 41 is waakzaam als een stokstaartje.

Als Agneta 2879-9844-6608 geen Agneta zou heten, maar Wilco, als jongen (de combinatie won
twee kwalificatiewedstrijden) komt in die periode de drang op, om in te treden in een congregatie,
doet dan een draai van 360° naar het opgewekte sarcoom dat faalt om de realiteit te verklaren,
zo bewijs ik haar aan de oever van een meer nabij het plaatsje Loftahammer: “driftstilte ben ik.”