omdat hem van staatswege
een maagdenvliescomplex is aangepraat
kiest hij bij deze voor het vissermanschap.
voorwind, achterwind, steven, stuur
en bakboord komen misschien niet als een verrassing
keurig na elkaar de lucht uit vallen, maar toch
is symmetrie nodig, een vaardige hand
van schrijven, een luchtige stemming en gevoel
voor de schoonheid van vissen om een boot.
die te beschrijven zodat de lezer ze ziet (voetzolen
van hinkelende kinderen onder het wateroppervlak)
maar dan anders of opnieuw.
ze laten voelen, iedere schub tussen duim en wijsvinger
een wereld op zich en die bestaansrecht geven
omdat je dat nu eenmaal kunt.
het is pas goed als je op dit punt aangekomen
lichtelijk verbaasd bent, je voeten nat, de maan
een bleke trampoline boven het huis.