Posts met de tag “hollebotjes”

Even geen zin in reacties

Vogelbekman

Hij heeft de mond van vogels vol.
De wereld zal het weten.

Op pleinen die zich in hem terugtrekken
overstemt hij afwezigheid; verkondigt vogelliefde, -leed en -dood
in bladerarme bomen. Latijnse namen uit het hoofd geleerd
met groot vogelboek op schoot.

Hij weet: vogel is zilver en toch
loopt zijn mond er van over; de val van de adelaar,
het kolig kwetteren van kanaries, het zwijgen
van de poetiewiet.

[Wie iedere maaltijd hollebotjes ophoest
mag niet over scherpe kruiden klagen,
zegt ze, terwijl ze op haar woorden doelt.

Hij zoekt ondertussen naar het volmaakte ei,
het ei dat overbodig maakt, niet in de zak breekt,
maar in de mond smelt – oneindig beloftevol.

Zij vindt dat hij niets te vinden heeft.
Ei, ei. Driewerf ei.]

In een houten kistje bij het raam volgt
na uren sterven toch nog onverwacht.

De keukenlamp knippert als een vleugel.
Eenmaal. En twee.
Deus ibi est.