Posts met de tag “lobotomie uit een flesje”

Even geen zin in reacties

gedicht en negatief van een gedicht

Licht ironisch traditioneel gedicht en daaronder het resultaat van een flarfactie met deze woorden en zinnen.

1. hoe de dichter slaapt

de dichter slaapt van links naar rechts
onder het boetekleed van de wetenschap
dat het hart uitdooft tot waar licht was
in het lichaam nog slechts schaduw is.

alsof hij onder zijn waarheid gebukt gaat
slaapt de dichter: benen sprinkhaansgewijs
gevouwen, hoofd vol rondzingend bloed,
het hart in de rol van autistisch dirigent.

onder een oude boekenlegger van schuld
omdat niets wat hij schreef voldoende beet
en omdat wat beet niet te beschrijven bleek
slaapt de dichter met schavend open wond.

en u? misschien zocht u zin en vond u niet
meer dan deze: ik droom van broze meisjes
en een ronde kinderzon. het spijt me, het
spijmehetspijtmehtspitjmehetps[[[[[[[[[[

-1. hoe de dichter slaapt

lezen zal hem wekken vriend – met het openleggen
van zijn taal verminderen oorsuizingen, ontbrandt
de kerstversiering waarin zijn tranen zijn vermengd
dus plaats dit gedicht als tip op je Hyves, je Twitter,

in haute couture op pellicule en negeer de krassen,
het bloed, de schrammen, de lobotomie uit een flesje
ongeschonden kazuifel tot soldaten de wetenschap
de wereld in spugen: ‘geheel gaaf nog is dit lichaam!’

voorop: als ze het hart vinden, knijpen ze het kapot,
de zon klein en rood voltooit het bedroeven van geest
op rondzingende roddels – yells van een kolkende kuip
en zo een belijden: je hond eet stenenrokende vlaspit.

zingen ex-meisjes met veelzeggende kruisjes achter
degelijke namen ‘lees verder, mi dispiace, non ho capito,
ma devo andare prima’? zij talmen niet het wondvocht
op te nemen: mass merchandise, uitgevoerd in broze.