Posts met de tag “nagloeien als een ster”

Even geen zin in reacties

the fine art of dissecting small animals

1. beestje

het korte bestaan achter glas
komt nu ten einde. zachte druk,
harde ruk, harde ruk, harde ruk.

rondjes. wachten. brand.

2. moeder

hoe hij daar zit: rood
aangelopen gaat hij helemaal
in zijn eigen wereldje op.

vind je niet, Colette?

die opperste concentratie. die beentjes.
schattig broekje is dat toch.

3. zoontje

het vinden, het pakken. vingers
al bijna te vadsig. toch beet,
een poot, een poot, een poot.

mikken. wachten. rook.

4. mee op reis

hoog
we gaan om-

dit schamele spoor te volgen
door trillende lucht boven huizen
waar iedere voor- de achtertuin

van de buren is, waar sprinklers
sprinkelen en kinderen in nat gras
onder kleine regenbogen wachten.

oh colette, vanaf hier lijken de wasmolens
wel roulettewielen. swing it, baby.

5. les jeux sont faits

we kunnen het uittekenen op dit groene laken,
de grenzen van Wateringseveld, van zijn bestaan,
het hare.

hier, onder de rook van barbecues, van dingen
die verbranden, kanker krijgen en sterven heerst
de onneembare wipkip over dag en nacht.

het vlees is rood, Colette. afblussen
met after sun.

in bed gloeit hij als een ster na.

6. child in time

volg hem door zijn wijk, volg hem
langs huizen waar kinderen wonen,
wachten, wijzen, volg tot glas

rinkelt in zijn tas, zie hoe hij een poot,
een tweede, nog een keer
voor de ander

en vergroot hem
tot zijn geur het universum vult.