Posts met de tag “seks”

Even geen zin in reacties

0: voordat hij er was

voordat hij er was
    werden alle dieren stof
om hem te maken
    at moeder kapoen en wulps
bezweette vader het raam.

de grote eindbaas
    was dood voordat hij er was
(so far the challenge)
    een leegte om te vullen
met zware zwarte gaten.

voordat hij er was
    verlieten zielen de buik
rook zweet naar sperma
    schreef vader de ware naam
van god in stof op het raam.

iedereen had seks
    met de vogels in het veld
voordat hij er was
    nam men het niet nauw
met patrijs, kapoen en wulps.

de vraag werpt zich op
    omdat hij lage health heeft
en die leegte vult
    met zwarte gaten
of jezus daar dan in past.

Proloog van een geflarfte ‘biografie’ in tanka/kyoka-vorm .

Even geen zin in reacties

Ana

01 mei: 56,8 kg

Vuurwerk met iemand
En daarna helemaal naar
Aardbeitjes ruiken

Haiku. Moesten we schrijven voor school.
Anyway, ik heb nu een vetpercentage van 13,3%
en dan loop ik vandaag in de zon naar huis – aan de ene kant
echt great, maar op dat moment besefte ik me meteen
dat de hele situatie niet echt great was: mijn mond
stinkt, ik heb een hele pot duopenottie uitgelikt.

Dusch. Het plan.

Ontbijt: Niks
Tussendoor: Niks
Lunch: Stukje komkommer
Tussendoor: Niks
Avondeten: 1 schep boontjes & ½ schep aardappelpuree.

Het liefst wil ik een pelgrimsroute doen,
maar ik ga meer dansen in mijn kamer:
you won’t know the fucking difference.

04 mei: 56,9 kg

Ellow. How’s life there? Hier is het nog steeds kut.

Dat bewijst die gigantische drol in de wc-pot van zonet wel (sorry).

Ik stel me behoorlijk kwetsbaar op, moet ik zeggen.

07 mei: 56,8 kg

Genoeg gezeik.

Hoe ga ik het vanaf nu aanpakken? Anders.
Wat betreft automutileren: daar is geen twijfel
over mogelijk, dat doe ik gewoon.

Ik bedoel, boeiend. I believe in control.

Ik heb me zes uur opgesloten in mijn kamer
en me helemaal kapot gesneden. Het bleef
maar bloeden. Zo grappig, ik hield gewoon
niets meer binnen!

Ik ging naar bed met een mooi, leeg gevoel.

09 mei: 56,8 kg

“Howaboutdinsdagnazessennagenietenvandezonmetbiertjesenwijntjesenseksenzo?”
Wtf. Waarom sms ik dat met zo’n regenboogje (I love dat regenboogje
staat voor dromen, geluk, weet ik het) erachter? Weet ik het.

Anyway, daarop kreeg ik niks meer terug. Bah. Het is zo bahbah.
Ik kon wel janken. Kan wel janken. Heb gejankt.
Verder ben ik echt dood (en dik), maar boeiend.
Bah graftakke tering kut blehhhh.

10 mei: 55,9 kg

Een week lang primitief kamperen in de natuur:
mijn moeder veranderde in een groot, groen blok,
de eenzaamheid in een ring van gevlochten touw.

Attributen verzameld, op naar stap twee: zie de zon,
word gelukkig keidronken tussen de hanenkammen,
in de frisse ochtendlucht met de mooie roze wolken

wil ik al mijn botten kunnen zien, met bovenbenen
die elkaar niet raken als een Operation Beautiful
briefje van een hoog gebouw afwaaien: woeiiiiiiiii.

14 mei: 55,1 kg

08:30 drie crackers met chocopasta (overgeven)
10:30 twee pakjes liga, appel (overgeven)
13:00 negen chocolade koekjes (overgeven)
14:00 nog. meer. chocolade koekjes. (overgeven)
15:00 halve zak chips (overgeven)
15:30 pakje liga (overgeven)
17:15 chips (goh…) (overgeven)
17:30 een reuze krakeling, bastogne koeken (overgeven)
18:00 appel (overgeven)
19:00 avondeten: macaroni (overgeven)
20:15 twee stroopwafels (overgeven)
20:45 halve komkommer (overgeven)
22:30 vier pakjes sultana (overgeven)

Zo. Dat is er dus ook weer uit.

16 mei: 55,1 kg

Wat een topweekend! Ik heb nu dus 50 uur
niks gegeten. En dan ook nog heerlijk hockeyen
in het zonnetje Kcals verbranden, net zolang

tot ik dun ben als een regenboog, kleurrijk
maar doodstil herinnerd als een mooi meisje
dat jongens supermakkelijk konden optillen.

Ook al heb ik nu keelpijn en zijn mijn knokkels
kapot: het gaat goed, het gaat lekker: de vloer
zal niet meer kraken als ik eroverheen loop.

17 mei: 55,4 kg?

Mijn moeder heeft de weegschaal afgepakt.
De controle is WEG. WEG. WEG.

WAAROM BEN IK HET PERFECTE VOORBEELD
VAN DE MEEST IMPERFECTE, MISLUKTE
KUT-PERSOON DIE ER OOIT HEEFT BESTAAN,
BESTAAT EN ZAL BESTAAN?

Ik bedoel: MEGABUIK 2 X 15 met BAL.
Ik bedoel: VIER napolion salmiak
Ik bedoel: la la la la depressie.
Ik bedoel: dankjewel, moeder.

Me is very MAD @ me.
En dan zit ik ook nog met die ring van eenzaamheid.

18 mei: 10055,4 kg?

Ben 10.000 kg aangekomen. Maar ik heb gebraakt,
gebraakt, gebraakt, gebraakt. Toen haatte ik mezelf
minder, maar het is heel erg tijdconsumerend.

Ik heb bij Bleedlikeme – ze zit schuin voor me
ijsklontjes te eten – aangegeven dat ik wil
meedoen met de afvalwedstrijd in juni,

maar mijn ouders dwingen me. Mijn vader
zal ook wel weer die zalmsalade maken
voor ik doodga. Daar kom ik dus niet onderuit.

Kan ik jullie trakteren op wat héérlijke thinspo?

21 mei: 53,3 kg

Woehoe, je had mijn moeder moeten zien toen
de huisarts zei dat ik last had van ‘pubergrillen’.
Zij schuldgevoel omdat ze mij had volgestouwd.

Ik bedoel: be-fucking-grafenis. Alsof ik doodga
als ik niet eet. Dank je wel, moeder.

In werkelijkheid zijn jullie vast beeldschoon
en willen jullie onnodig afvallen. Ik niet. Ik krijg
geen lucht door al dat vet dat op mijn borst drukt.

Anyway. Stel je voor dat je een wc-bril
om je mond laat tatoeëren. Dan kots je
in feite al in het riool.

Dusch.

29 mei: 49,0 kg

65 64 63 62
61 60 59 58
57 56 55 54
53 52 51 50
49 48 47 46
45 44 43

This is gonna be my summer.
Ik weet het zeker. <3

Even geen zin in reacties

nasolingie

sinds kort heb ik het dus ook in mijn rechter;
een beetje kliko-achtig als onrijpe okkernoten.
maar mijn man ruikt niets, zei hij na het rijden
in de buitenbak – zere knieën, verbrande billen,

en spierpijn waar je geil van wordt. doorprikken
of spoelen van holtes klinkt logisch en goedaardig
genoeg, maar ik heb een waterpik, gorgel en flos
en het komt nog steeds opzetten: doorschijnend

wit (wat is het verschil tussen doorschijnend en
wit snot?) dat zen ademhaling belemmert of geel
groen rekbaar slijm. zo ben ik laatst ingescheurd
tijdens het pijpen: het ging dus niet door de neus.

bij wijze van second opinion sms ik soms snot uit
naar 4242 met een sexy mouwloos rompertje aan,
maar het verlossende orgasme wordt afgewezen
bij gebrek aan medische indicatie en/of beltegoed.

Even geen zin in reacties

bad light, public places

it just may have spread slowly through the limbic system,
on a lonely road, and traveling, traveling, traveling, traveling
either/or posthumanously ostracized by austere acronyms,
including the H2O, joined at the hip (a tribal style belly dance
beyond terror and martyrdom) to the surf culture, suddenly

plugged into this massive world of women who love crafting
a corporate social media strategy for breast cancer, a discharge
from either or both your nipples, streaked with blood, but should
dry up and disappear in Jesus Mighty. if you manage to stay still
in a clock-wise direction: afterimage optical illusion animation.

meanwhile, at the GodlikeProductions Conspiracy Forum, word
is out: ‘to awaken our search for’ is either calling out to your elfin
skin or a dirty nappy – a subject as worthy of devoted veneration
as awkward sober armature sex. beyond terror and martyrdom:
bad lighting in public places increases the risk of breast cancer.

Even geen zin in reacties

stilleven met pielemoos

gestaag valt je borst in. zo lig je
steeds vaker naast een oude vrouw:
borstvrij, daarover dus geen zorgen.

op sommige dagen dek je haar
loze holtes met een handpalm af,
smokkelt met de bolling en streelt
een herinnering wakker.

maar wat verder slaapt, het slaapt:
pielemoos rust op een bedje van stro
tussen je benen. je dekt hem
teder toe.

dit is wat je droomt: schapen jagen
de wolken op. en dat niemand
weet waarom, ook jij niet.

Even geen zin in reacties

something religious

a lot of it was just teenage bravado:
we gave her food, she took her clothes off.
we put a cable to her mouth, she bled
from every hole like it was something religious.

still, people have to be quiet until they are.
see paragraph 12: you have to make adjustments
to your perceptions – i’ve been stealing my mum’s
lately and they are so warm and comfy to cart around.

we gave her food and she bled, to put it kindly,
flawed. it was something religious; the diversity
of holes made playing unforgettable when firing
flat-shooting loads at typical defensive instances.

when Tallulah was put down, a truculent storm
raged for hours. a lot of it was just teenage bravado:
like pashmina-type wraps, the cover of moral certainty
comes in many flavors, you make adjustments

via a drip, but there doesn’t appear to be a point
of impact. it was something religious: we all know
what happened, but answers can not substitute
for that encounter – it’s basically a feel good thing.

Even geen zin in reacties

ik zag een heldere hemel, die niet in tijd maar in ruimte van dag naar nacht overging

salaamoe3leikoem mijn broeders en zusters,

vannacht heb ik gedroomd dat ik Jezus was (mijn haat voor België
was de drijfveer; dan maar op achterbakse wijze de nazi’s steunen),
een homo in waxcoat met purperen haren, onzichtbaar, maar ik kan
een beschrijving geven; een stralende verschijning met tube Velpon,
een gesluierde ruimte die op stokken door de woestijn wordt vervoerd.

ik droomde van hoe nietig ik me voelde (kunt u alstubeliefd uw goede
gedachten naar mij sturen? ik heb dit zo nodig), weetjewel, een man
van achter in de 40, in de houdgreep genomen door dromen over liefde.
mijn kinderverlangen in een vederlichte boomhut; af en toe sliep ik
met een meisje en als ik niet te veel had gedronken, neukten we.

dromen is vooral geen kou hebben (in the cold winter, in de koude winter,
underneath the stars, onder de sterren), dolfijnen die met bloemetjes
pistole sgiete en zorgen dat de kunstpik in haar kontje verankerd blijft.
misschien had ik het niet moeten doen, maar vanmorgen word ik wakker
als haar, bind m’n handen vast en laat me rillen.

(hierna veranderde de sterren in vogels het was erg mooi)

Even geen zin in reacties

power broker super vixen fashionista manga artist

iii

head spinning like tumbleweed, she woke
with Nazca lines across her back; intricate
pathways raked by the tails of minor

stars falling from lowered ceilings.
pain is derived from the loss of hope,
like the sharp thrill of broken glass

colonizing the genital tract, buddies taking
turns behind a white picket fence, the sticky
smell she knows from overheated dorm rooms

and the knowledge she can be who she wants to be:
power broker super vixen fashionista manga artist
or, perhaps, sitting up by herself, without cushions.

ii

a star team can be a girl’s first major heartbreak:
it’s not that she couldn’t handle the ego bruise (post
puberty fat look, heels propped up on the chairs’ legs
to reduce thigh spread) or the bouts of dry-heaving
in overheated dorm rooms.

after all, she can be who she wants to be: power broker
super vixen fashionista manga artist or back to her
old lolling ways – watching tumbleweeds with eyes
seemingly enlarged by context.

and yes, he did sign a piece of paper backwards, lick it
and stick it to her chest, arranged her raking limbs
like Nazca lines, eventually letting her hold her
legs up while he fucked her.

i.

when she was eight, this was her happy place:

white picket fence,
dog lolling on the mezzanine,
tumbleweed raking the sky.

Even geen zin in reacties

zonlicht, over wat je niet kent

i.

er is eens iets misgegaan. ik gebruik slechts één woord
om dit te beschrijven en kies voor haar
die verdween, niet door te verwensen,
maar door te wachten

op een trein, omdat ik een engel probeerde te boetseren
uit meisjeszweet, meer of minder woorden gebruikte
of overgevoelig was voor vrouwenstemmen

doet niet ter zake. ieder woord wordt uiteindelijk illusie,
een God om in gepaste richting tot te bidden; achterwerk
omhoog, omdat ik moeilijk kan zitten.

ii.

in bed kruipen en de verduisteringsgordijnen sluiten,
een klein dorp, een hotel, uitzicht op zee, het interesseert haar niet.

ik heb geprobeerd haar te verleiden, met rust te laten,
aan te dringen, achterwerk omhoog – vijf keer per dag
in comateuze toestand praten, achteraf

helpen met meisjeszweet, omdat zij zich schaamt
met stofzuigen – langer dan een paar minuten houdt ze het niet vol
omdat ze moeilijk kan staan,
zoog ik.

iii.

we waren zogende ouders die het beste met de kids voorhadden,
maar langzaam sloop er een verlammend en ontwrichtend proces in:
de vreesachtige behoefte zich aan te passen, over misfortuin te jammeren
met bejaarden, hoempapa muziek en gepaneerde schnitzels.

toen alles nog te overzien was, samen te vatten in verhalen van één
of duizend woorden, deed de verleiding van meisjeszweet niet ter zake:
ik boetseerde een engel in comateuze toestand en liet haar met rust
totdat haar naam een illusie was waarop ik moeilijk zittend zoog.

tot voor kort waren het slechts geruchten, maar NASA toonde foto’s
van de Fendt hakselaar waarin mensen verdwijnen door te wachten
in bed, het verduisteringsgordijn gesloten en daarachter zonlicht,
over wat je niet kent – een klein dorp, een hotel, uitzicht op zee.

iv.

Engel,

opeens voelde ik dat ik nergens naar toe moest gaan,
geen trein instappen, niemand ontmoeten.

waarom wist ik niet.

het is wel jammer, want het is toch al niet zo’n vrolijk einde
en ik wou het niet zo laten aflopen:

vijf keer per dag de verduisteringsgordijnen sluiten.
moeilijk zittend in comateuze illusies verdwijnen
als zonlicht over wat je niet kent.

ik heb geprobeerd.
ik heb geprobeerd.

ps. soms danst het synchroon op cowboymuziek.
pps. soms drinkt het thee, soms zweet het meisjes.

hengstencalculator

liggend in het stro
denkt het paard aan neuken
in de wei met het houten hek – het knappen
van klaver tussen appelbomen

hoefhoog gras, een mondvol veldbloemen
en zouden er schapen hebben gestaan,
ze stonden hier.

hoe het was om geil te zijn,
het aanzwellende gonzen van bloed het licht
in golfjes over zijn flanken:

toontredende stapcorrectheid,
gemiddelde schouderligging, strak
verloop van lendenen, roze kut
handen op zijn kont.

afdampen, mooie mist onthouden
voor later, voor als hij in het stro wil liggen.