Posts met de tag “verlaten”

Even geen zin in reacties

blues voor William

het komt oh ja het komt als een vreemdeling komt het als een verstekeling op je adem komt het tussen woorden (ik hou van je) komt het in een zwellende boezem komt het als het pompen het snelle pompen het onophoudelijke bonken als een streep die afscheid door je trekt en je verscheurt op weg naar een volgend verlaten is het gekomen oh het komt William het komt

het komt oh ja het komt als een riem komt het als het pure rood van striemen als een riem die breder is en boem! doet in het donker boem! doet in het licht van je hoofd als je slaapt in een bus in een trein (je hoofd warm tegen het raam) in je huis tussen muren aan het slot met bleke vingers komt het en als het aan het slot komt is het gekomen oh het komt William het komt

het komt oh ja het komt in spijkerbroek komt het met minaretten op het hoofd komt het in wit als vrouw als iemand die je wilde als bruid komt het in de lange nacht voordat het water breekt (vlokken in metallic blauw) tussen winterwitte benen komt het als twijfel als in een kijkdoos vol paddenstoelen komt het in Yves Klein blue is het gekomen oh het komt William het komt

Even geen zin in reacties

belofte

zo zal het beginnen: je kookt niet.
zo zal het verder gaan: ik eet niet.

de boom zal voor het raam staan.
de schaduw van de boom zal vallen.
we zullen aan tafel zitten.
de schaduw tussen ons in.

we zullen deuropeningen vullen
met lichamen, handgebaren, deuren.
dit is hoe het verder gaat.

we zullen handen schudden.
we zullen vreemden worden.
we zullen zeggen dat we zijn verlaten.
we zullen anderen verlaten,
keer op keer op keer op keer.

we zullen niet omkijken, onder geen beding
zullen we omkijken.

kijk niet om.

soms zal de telefoon gaan.
soms horen we onze stilte terug.
soms zullen we zeggen dat er niemand aan de lijn is.
dan zullen we over onze schouder kijken, ons schuldig voelen.

voel je niet schuldig.

we zullen sterven. niet snel
en niet langzaam zullen we sterven.
we zullen er niet klaar voor zijn
en toch zullen we sterven.

ik beloof het.