Posts met de tag “wachten”

kamer met raam

je verwacht een ander wit, van stijf geslagen
eieren wellicht; een waardig wit, opgeklopt
door vaardige handen – en die daaronder,
kalm en warm en klaar.

buiten vriest het licht, je zit waar het kraakt
en staart naar adem op raam; wonderlijk toch
hoe een kamer zich met wachten vult,
wonderlijk maar waar.

steeds als je slaapt, droom je met open mond
van sneeuw. steeds als je waakt, zie je hoe traag
de druppels in haar vallen. je kunt er uren
naar kijken. je kijkt er uren naar.

Even geen zin in reacties

van een man in de nacht voor een raam

kijkt door een raam, ziet zwart, een uitgelopen restje
blauw. bedenkt een troebele melkweg of dat een open
gesneden rokerslong niet leeg is, maar met niets is
gevuld, dat wat het iets omvat, het tussen de tanden

neemt, door elkaar schudt, opnieuw ordent, terug
brengt tot de kern: cel in een membraan. een man
in een kamer voor een raam drukt zijn vingertoppen
tegen het glas, wil naar buiten, wil buiten woekeren.

komt in opstand tegen het niets, vervloekt de belofte
van iets. van lucht, een ziel, een kans, een opening,
een doorgang naar elders of eerder, een wormgat door
de tijd, zoals hij zich zijn vader herinnert, zomaar

weet dat het onvermijdelijk wordt om bretels te kopen.
houdt zijn broek op, heeft plotseling met twee handen
iets te doen. blijft vannacht nog, blijft voor het raam.