monden vol citroenen dragen
vleeskleurige lichamen
dito gepantied de zomer door
in de supermarkt
worden roddels bezegeld
met speeksel van beroddelden
eenmaal thuis wordt iedere boodschap
al tot ver na de komma ontcijferd
stilzwijgend gedistribueerd
hoopvolle blikken voorbij
vinden kinderogen weer
geen lijken in de kast
2. oranjebitter
vanachter het raam valt
haar bleke peignoir
al vroeg de avond in
een verzachte handdoek hangt
trots van het balkon
de vlag weer uit
oranje loopt
in de eerste regen na het fluitsignaal
traag door op de flanken
3. god en de buitenwijk
vale damesbillen,
de zakken zwaar van air miles
stijgen traag de treden op
zelfs als onze voortvluchtige ontmoeting
al om enkele woorden vraagt
zal niemand die uitspreken.
boven loert haar leven
verscholen in de barsten
van het te vaak verlaagd plafond
een milder god zou haar verlossen
en toverde heel even maar
een glimlach op haar verzuurd gezicht
ik zwijg met hem