klik op mijn eitjes! het worden fijne kinderen
bij een lijk. banale situatie: het betrapte meisje
staat centraal in het verkillend blauwe licht
dat de slechtheid van vader benadrukt.
ik kies echter voor een dramatisch moment,
net zoals in Parijs: regen, gaslicht, boulevard
en houten wasknijpers die opbollende wangen
in bedwang houden tegen de verveling.
sterven logica en beschaving een stille dood
omdat ik als jonge mama gehurkt wil wildplassen?
als het afvoerkanaal in een hoek wordt aangelegd
ben ik de ideale bevroren vrucht, oerdegelijk
speelgoed, een poging tot vreemdgaan op internet
en het antwoord op de vraag: val ik als vrouw
die stevig op de grond staat, letterlijk of figuurlijk
in slaap om een bot uit te drukken, is ‘neen’.