Naar de inhoud

Gedichten

the fine art of dissecting small animals

1. beestje

het korte bestaan achter glas

komt nu ten einde. zachte druk,

harde ruk, harde ruk, harde ruk.

rondjes. wachten. brand.

2. moeder

hoe hij daar zit: rood

aangelopen gaat hij helemaal

in zijn eigen wereldje op.

vind je niet, Colette?

die opperste concentratie. die beentjes.

schattig broekje is dat toch.

3. zoontje

het vinden, het pakken. vingers

al bijna te vadsig. toch beet,

een poot, een poot, een poot.

mikken. wachten. rook.

4. mee op reis

hoog

we gaan om-

dit schamele spoor te volgen

door trillende lucht boven huizen

waar iedere voor- de achtertuin

van de buren is, waar sprinklers

sprinkelen en kinderen in nat gras

onder kleine regenbogen wachten.

oh colette, vanaf hier lijken de wasmolens

wel roulettewielen. swing it, baby.

5. les jeux sont faits

we kunnen het uittekenen op dit groene laken,

de grenzen van Wateringseveld, van zijn bestaan,

het hare.

hier, onder de rook van barbecues, van dingen

die verbranden, kanker krijgen en sterven heerst

de onneembare wipkip over dag en nacht.

het vlees is rood, Colette. afblussen

met after sun.

in bed gloeit hij als een ster na.

6. child in time

volg hem door zijn wijk, volg hem

langs huizen waar kinderen wonen,

wachten, wijzen, volg tot glas

rinkelt in zijn tas, zie hoe hij een poot,

een tweede, nog een keer

voor de ander

en vergroot hem

tot zijn geur het universum vult.

Alle teksten: © Erwin Vogelezang, 2022 & Flux, 2026