(Voor Wiebe, boer met hart)
Voor niks gaat de zon op. Aldus god de vader.
Maar voor een meer gerenommeerde God
is de zon slechts een peertje
aan het uitdijend plafond.
Heeft God goed geslapen? Hij laat de zon op
in de ogen van een meisje.
Laten we haar Marjan noemen. Eva. Eleni.
Is God minder goed gemutst,
dan gaat ze schielijk onder: een stuiver
aan de horizon van een spaarpot.
Soms droeg je vroeg gedoofde zonneogen op handen.
Dan was de zon zwaar. Soms droeg het land haar.
Dan was ze licht, waarin duizend aren knipperden.
Voor niks gaat de zon onder. Op het laatst, misschien
in een hart dat bij elkaar hangt van schroefjes
en moertjes. Het loopt op het veertje van een oude klok.
Tik tok.
Tik tok.
Alles doet het nog.