liefde is niet als een rivier
die wild en vrij door land gaat
dat je al zo lang zo grondig kent.
niet de wind die deze woorden
van mijn lippen raapt en wegblaast
als vroege mist van gras.
nee, liefde is zwart en taai
als teer op longen
en wordt evenmin vergeven.
ik volg je naar ons huis
alsof woorden kruimels zijn
die van je lippen vallen
en liefde weer als brood is:
te warm nog om te snijden
maar al met korst over de wonden.